Η καπιταλιστική κρίση ως ευκαιρία για μια νέα αριστερή οικολογική προοπτική

 «Η κρίση που αντιμετωπίζει ο καπιταλιστικός κόσμος είναι διαχρονική, παρατεταμένη και δεν περιορίζεται μόνο στο οικονομικό επίπεδο. Η κρίση έχει ταξικά χαρακτηριστικά, πλήττει κυρίως τα φτωχά και αδύναμα οικονομικά κοινωνικά στρώματα (μισθωτούς, συνταξιούχους, μικρούς επαγγελματίες, όσους έχουν μικρό αγροτικό κλήρο)  και ιδιαίτερα  σε ορισμένες Μεσογειακές χώρες,  τα πλήττει ανάλγητα.». (3η παρέμβαση ΕΟΡΑ 18/2/2010)

Η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αν και την προεκλογική περίοδο ως αντιπολίτευση διακήρυττε ότι «χρήματα υπάρχουν», πως «γνώριζε την πραγματική οικονομική κατάσταση» κ.λπ. έρχεται τώρα να «φορτώσει» στις πλάτες των γνωστών «υποζυγίων» τα βάρη του δημοσιοοικονομικού τομέα.  Τα οικονομικά  μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση του ΠΑΣOΚ πλήττουν αποκλειστικά και μόνο τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, θα τα αποδυναμώσουν ακόμα περισσότερο, χωρίς να εξυγιάνουν μακροπρόθεσμα  το δημοσιοοικονομικό σύστημα της χώρας, χωρίς να τονώσουν την αγορά, χωρίς να συνοδεύονται με μια νέα πρόταση για το περιεχόμενο της ανάπτυξης και της ευημερίας.  Τα πρόσφατα - ανάλγητα - οικονομικά  μέτρα μας κάνουν να προβλέψουμε ότι το επόμενο «τσουνάμι» μέτρων που θα ακολουθήσει για το φορολογικό και την ασφάλιση (συνταξιοδοτικό)  θα είναι το ίδιο ή ακόμα περισσότερο ανάλγητα για τα αδύναμα  κοινωνικά στρώματα. Η κυβέρνηση στο μικρό διάστημα των έξι μηνών απόδειξε ότι έχει κάνει τις επιλογές της:

1.       Ενίσχυση των τραπεζών και διευκόλυνση με όλα τα μέσα του μεγάλου κεφαλαίου (ανέγερση του Mall του Βωβού στον Ελαιώνα, παράδοση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά στους Άραβες, συνένωση των αεροπορικών εταιρειών AEGEAN AIRLINES - OLYMPIC AIR.

2.       Δεν φορολογεί το μεγάλο κεφάλαιο, την εκκλησιαστική περιουσία, κ.λπ.

3.       Αδιαφορεί για την εκπαίδευση και τα Ανώτατα Επιστημονικά Ιδρύματα. Η παραίτηση του Καθηγητή και Πρύτανη του Πανεπιστημίου κ.Τρούμπη (1/3/2010) είναι μια κραυγή προς την Πολιτεία και την ελληνική κοινωνία να περάσουν τα πανεπιστήμια από τη «λίθινη εποχή» που βρίσκονται σήμερα, στη σύγχρονη εποχή της έρευνας και της αναβάθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. 

4.       Παρά τα όσα διεκήρυττε  περί «πράσινης» ανάπτυξης  τα πρώτα δείγματα της περιβαλλοντικής πολιτικής είναι αρνητικά. Αναφερόμαστε στις εξαγγελίες της ΥΠΕΚΑ κας Μπιρπίλη για τον Ελαιώνα, το υπό κατάθεση ν/σ για την Ενέργεια, τον Αχελώο (επιμένει στην κατασκευή του φράγματος Μεσοχώρας), τις καθυστερήσεις που παρουσιάζει να τοποθετηθεί για την Περιφερειακή του Υμηττού και για το αεροδρόμιο του Ελληνικού.

5.       Δεν κάνει την αυτοκριτική της για το «μεγάλο φαγοπότι» των Ολυμπιακών Αγώνων, σημαντικός παράγοντας για τα σημερινά ελλείμματα, το χρηματιστήριο κ.λπ.

6.       Δεν αναδεικνύει τις ευθύνες του καπιταλιστικού συστήματος, που στη χώρα έχει τα χαρακτηριστικά του «πλιάτσικου», αντίθετα τις αποκρύπτει και μεταθέτει το πρόβλημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι  βασικές θέσεις της Ε.Ο.Ρ.Α. έχουν διατυπωθεί στην ανακοίνωση με τίτλο «Για την  καπιταλιστική κρίση, την Ευρώπη, την Αριστερά και την Οικολογία» (18/2/2010) επαναλαμβάνουμε και εμπλουτίζουμε ορισμένες απ΄ αυτές.

 

1.       «Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορεί να είναι το πρότυπο μιας Ευρωπαϊκής Οικολογικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ωστόσο, το να αποδίδουμε την καπιταλιστική κρίση , που εμφανίζεται εντονότερα στη χώρα μας, ολοκληρωτικά στην Ε.Ε., δεν είναι ορθό. Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας έχουν τις δικές τους -μεγάλες- ευθύνες.» Τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων δεν τις αναγνωρίζει ο κ. Παπανδρέου και τα στελέχη τους, με τις  δηλώσεις τους. Όταν δεν υπάρχει «σωστή διάγνωση της ασθένειας δεν μπορεί να  υπάρξει και η κατάλληλη θεραπεία».

2.       «Οι πιέσεις που θα δεχτεί η Ευρωπαϊκή Ιδέα και η πρόταση για τη συνεργασία των λαών σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό  επίπεδο θα ενταθούν και θα προέρχονται τόσο από την Αμερικανοκρατία, το Δ.Ν.Τ., τους μηχανισμούς της Ε.Ε. και τους «πρόθυμους» να την υπηρετήσουν, όσο και από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος».  Σήμερα όλοι έχουν στρέψει τα πυρά τους στην Ε.Ε. και στη Γερμανία. Η κυβέρνηση οφείλει να αναγνωρίσει ότι η χώρα μας δεν διαχειρίστηκε με τον καλύτερο τρόπο τα ευρωπαϊκά προγράμματα,  και πως τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα συνέβαλαν στη διαμόρφωση του αρνητικού κλίματος με τα παραποιημένα ή ελλιπή στατιστικά στοιχεία για την οικονομία της χώρας που προσκόμισαν τα αρμόδια υπουργεία και υπηρεσίες του κράτους. Με άλλα λόγια οι κυβερνήσεις μας συνέβαλλαν τα μέγιστα να υποτιμηθούν οι έλληνες ως λαός και οι κυβερνήσεις ως αναξιόπιστες.

3.       Λέγαμε «Κριτική στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση - Υπεράσπιση της Ευρωπαϊκής Ιδέας για τη συνεργασία των λαών». Αυτό σημαίνει ότι οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να υπερασπίσουν την Ευρωπαϊκή Ιδέα, που αυτήν την χρονική στιγμή εκφράζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση, και παράλληλα να συντονίσουν τους αγώνες τους , να αντιπαλέψουν τον νεοφιλελευθερισμό στην καθημερινή ζωή (εργασία, τόπους κατοικίας, εκπαίδευση κ.λπ), να συμβάλλουν στη δημιουργία ή την στήριξη Αριστερών Οικολογικών  αντικαπιταλιστικών κομμάτων, τα οποία θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια νέα Ευρώπη των λαών που σε προτεραιότητα θα έχει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, την προστασία του περιβάλλοντος, την ενίσχυση της έρευνας και της δημιουργίας, τη μόρφωση και την εκπαίδευση.

Η χώρα μας χρειάζεται με νέα πολιτική αριστερή οικολογική πρόταση που να δίνει άλλο περιεχόμενο στην ανάπτυξη, που θα ενισχύει και θα ζωντανεύει την περιφέρεια και την ύπαιθρο,  που θα ενισχύσει την έρευνα και την εκπαίδευση, θα προωθεί τα εγχώρια προϊόντα, κ.λπ. Η νέα αριστερή οικολογική πρόταση δεν μπορεί παρά να είναι συγκρουσιακή με τη σημερινή έννοια της προόδου (πόσα «άλογα» παρκάρουν έξω από το σπίτι σου, που τα έσπασες χθες το βράδυ ...;), θα προβάλλει τις αξίες της «οικονομίας και της προστασίας» της φύσης, της σωστής και τίμιας διαχείρισης του δημόσιου πλούτου, την οργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του κράτους με βάση τα επιστημονικά διοικητικά πρότυπα.

Προφανώς πρέπει να αλλάξουμε προτεραιότητες και συμπεριφορές, τόσο ως κόμματα, κυβέρνηση, διοίκηση όσο και ως λαός.

Ας δούμε την όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης σε όλα τα επίπεδα ως ευκαιρία για την προβολή της νέας αριστερής οικολογικής προοπτικής.

 

6/3/2010